Ֆուադ Ախունդովը հայ գիտնականներին հրավիրել է Աղդամ՝ տեսնելու «Տիգրանակերտի ավերակները»

Քաղաքագետ Ֆուադ Ախունդովը հայ պատմաբան, գիտությունների դոկտոր Ստեփան Ստեփանյանցին հրավիրել է գալ Աղդամ և զննել Շահբուլաղ ամրոցը՝ վերջնականապես վերջ դնելու առասպելական «Տիգրանակերտի» շուրջ պատմական կեղծիքներին։

«Հայ պատմաբան, գիտությունների դոկտոր Ստեփան Ստեփանյանցը հերթական անգամ որոշել է «հիմնավորել» Հայաստանի մտացածին «իրավունքները» Ղարաբաղի նկատմամբ՝ հայտարարելով, որ Ղարաբաղում կա «Տիգրանակերտ», բայց իբր «Ալիևաբադ» չկա: Ինչի համար նա արժանացավ հայ պատմաբան Ֆիլիպ Էկոզյանցի հեգնական պատասխանին, որ Ղարաբաղում նույնպես չկա «Քոչարյանկերտ» կամ «Սարգսյանկերտ»։

Հիշեցնենք, որ Ադրբեջանի Աղդամի շրջանի Շահբուլաղ ամրոցը և նրա հարակից բնակավայրը տրվել են որպես «Տիգրանակերտ»։ Բերդը կառուցվել է 17-րդ դարում և ոչ մի կերպ չի կարելի «հին» համարել, մի փոքր վերափոխված մահմեդական բաղնիքը ներկայացվել է որպես հին հայկական եկեղեցու մնացորդներ, շատ ավելի ուշ և զուտ մահմեդական շինությունների պատմական հետքերը ներկայացվել են նաև որպես « հին հայկական բնակավայր»,- ասել է Ֆ. Ախունդովը Report գործակալությանը` վերլուծելով հայ գիտնականի «փաստարկները»։

«Նախ և առաջ, եթե վերլուծենք հայկական աղբյուրները, պարզ է դառնում, որ Խաչինչայ գետի ափին պեղվածն արդեն չորրորդ «Տիգրանակերտն» է, որը հայտնաբերվել է Փոքր Ասիայում և Հարավային Կովկասում։ Այս քաղաքներից յուրաքանչյուրը, ըստ տրամաբանության, եղել է. Մեծ Հայքի մայրաքաղաքը: Բայց ինչպե՞ս կարող էր պատահել, որ Տիգրանը, նույնիսկ Մեծը, իր տիրակալության օրոք կառուցել է չորս քաղաք: Քաղաք կառուցելը հսկայական մաշտաբի գործ է, որը երկրից պահանջում է մեծ ուժեր, ռեսուրսներ և ծախսեր։ Բավական է հիշել Պետրոս Առաջինին և Սանկտ Պետերբուրգի կառուցումը: Եվ ի՞նչ է, ցար Տիգրանը, որի տերությունը հեռու է Պետրոսի մասշտաբներից, կառուցել է չորս «Տիգրանակերտ»։ «Եվ միևնույն ժամանակ, դրանց մասին տեղեկատվությունը զետեղված է բացառապես հայկական աղբյուրներո՞ւմ»,- նշել է նա։

Քաղաքագետը նաև հարց է տալիս, թե ինչու են տարբեր «Տիգրանակերտների» մասին տեղեկությունները հայտնվում անտեղի հենց այն ժամանակ, երբ տարածքները, որտեղ դրանք «հայտնաբերվում» են, հայտնվում են քաղաքական փոթորիկների կենտրոնում։

Ներկայիս Դիարբեքիրի տեղում «Տիգրանակերտը» հայտնաբերվել է, օրինակ, Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին և նախատեսում է «միավորել» «Արևմտյան Հայաստանը» թուրքական Արևելյան Անատոլիայի վեց վիլայեթների տարածքում։ «Տիգրանակերտը» օկուպացված ադրբեջանական Աղդամում, ասես կախարդական փայտիկով հայտնաբերվեց այն պահին, երբ Հայաստանից ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի բանաձևերի մակարդակով պահանջվում էր դուրս բերել իր զորքերը այնտեղից։ Այդպիսի պատահական զուգադիպությո՞ւն է»,- հարցնում է Ֆ.Ախունդովը։