«Հայերը նրա դեմ կիրառել են զրահափոխադրիչներ, արցունքաբեր գազ և նռնականետներ» Լիտվացի լրագրողը՝ Նաթիկի սխրանքի մասին / ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

Ղարաբաղյան Առաջին պատերազմի իրադարձությունների ականատես, լիտվացի ռազմական լրագրող Ռիչարդաս Լապայտիսը կիսվել է Ադրբեջանի ազգային հերոս Նաթիկ Գասիմովի սխրանքի մասին իր մտքերով։

«Նաթիկի մարտը տեղի ունեցավ Խոջալուի ցեղասպանությունից ընդամենը երկու շաբաթ անց, երբ սպանվածների արյունը դեռ չէր չորացել, իսկ Խոջալուի բնակիչների դիակները դեռ սփռված էին բաց երկնքի տակ։ Այն ժամանակ դեռ չկային ռազմական հանցագործների «ազատ միջանցքի» մասին վարկածները, Խոջալուի բնակիչները անտանելի խոշտանգումների էին ենթարկվում Ասկերանի և Խանքենդիի ճամբարներում...

Սպանված ադրբեջանցի զինվորների դիակները սփռված էին այդ եկեղեցու շուրջ։ Այսինքն՝ նրանք եկեղեցու ներսից չեն կռվել, այլ եղել են դրա շուրջը: Սա բնորոշ է ադրբեջանցիներին: Ի վերջո, ադրբեջանցիների համար ցանկացած հավատ սուրբ է։ Հետո եկեղեցին շրջապատած հայերին օգնության եկան նոր ուժեր։ Բայց նրանք ձախողվեցին։ Եվ դա տեսել են «Օգոնյոկ»-ի լրագրողները։

Միայն հայկական գերության մեջ գտնվող Խոջալուի բնակիչներին գնդակահարելու սպառնալիքներից հետո Նաթիկը դուրս եկավ եկեղեցուց։ Դրոշը կախված էր եկեղեցու մուտքի մոտ։ Ահա թե ինչու այն պատռված էր ու փամփուշտներով ծակծկված։ Վիտալի Բալասանյանի ջոկատի հրոսակները չգիտեին, որ հինգերորդ օրն անընդմեջ կռվում են ադրբեջանցի մեկ մարտիկի դեմ, ով ուտելիք ու ջուր չունի։ Հավանաբար նա հավաքել էր իր զոհված ընկերների զենքերը: Նա միայնակ կարողացել էր հետ շպրտել թշնամուն: Լրագրողների պնդմամբ՝ Նաթիկի դեմ նույնիսկ արցունքաբեր գազ, ձեռքի նռնակներ ու նռնականետներ են կիրառել»,- ընդգծել է Լապայտիսը։