Բայրամովայի «ՍՏՈՊ»-ը Երևանում և Կարապետյանի զբոսանքը Բաքվում «Ես ինձ այստեղ հարմարավետ եմ զգացել»

Հիշու՞մ եք Վրաստանի քաղաքացի, ազգությամբ ադրբեջանցի Սամիրա Բայրամովայի հետ աղմկահարույց պատմությունը, որին ոչ այնքան վաղուց՝ Վարշավա-Թբիլիսի չվերթի Երևանում վթարային վայրէջքի ժամանակ թույլ չտվեցին իննաթիռից դուրս գալ։ Պարզապես այն պատճառով, որ նա ադրբեջանցի էր։ Նրանք ճիշտ այդպես էլ ուղղակիորեն ասացին. «Խնդիրը ձեր էթնիկ ծագման մեջ է»:
 
Օհ՜, ինչպիսի քարոզարշավ ծավալվեց այդ օրերին Հայաստանու՜մ։ Սոցցանցերի ու պրոպագանդիստների հայկական հատվածն այն ժամանակ բառացիորեն թքից խեղդվում էին՝ փորձելով մի կողմից իրենց սպիտակեցնել՝ ասելով, իբր, հետո ինչ որ Բայրամովան Վրաստանի քաղաքացի է, նա միևնույն է մնում է ադրբեջանցի, և նշանակում է թշնամի, իսկ մյուս կողմից՝ սլաքներ ուղղել Ադրբեջանի վրա, իբր, իսկ դուք էլ մի բարի պտուղ չեք, դուք էլ հայերին ձեր մոտ չեք թողնում։
 
Եվ, իհարկե, մեր հարեւաններն այնքան էին ջանացել, որ... չափից դուրս ջանք էին գործադրել։ Դե, առաջինը, ասենք այսպես, արդեն մեկ անգամ չէ, որ Բաքու են եկել Հայաստանի բարձրաստիճան ներկայացուցիչներ (այդ թվում նաև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Գարեգին Բ-ն), ինչպես նաև հայկական ազգանունով այլ երկրների շարքային քաղաքացիներ։ Մենք ոչ մի վատ բան չենք տեսնում հայերի Ադրբեջան այցերի մեջ։ Ի վերջո, այստեղ նրանք կարող են համեմատել Ադրբեջանի մայրաքաղաքում տեղի ունեցած վերջին դրական փոփոխությունները, և որոնք Երևանը կորցրեց իր օկուպացիոն քաղաքականության հետևանքով։
 
Երկրորդը, Երևանի օդանավակայանում Բայրամովայի հետ տեղի ունեցած միջադեպից մեկ ամիս էլ չէր անցել, երբ կյանքն ինքն հերքեց արմագիտպրոմի կեղծ պնդումները։ Այսպես, ղազախստանցի նախկին վոլեյբոլիստուհի Քրիստինա Կարապետյանը ֆեյսբուքյան իր էջում տեսանյութ է տարածել Բաքվում իր զբոսանքից։ Դրանով հանդերձ նա նշել է. «Նույնիսկ իմ ազգանունով ես ինձ այստեղ զգացել եմ հարգելի հյուր։ Ինձ շատ դուր եկավ մարդկանց վերաբերմունքը։ Եթե նույնիսկ այստեղ մենակ գաս, միևնույն է կզգաս որ մենակ չես, որովհետև մարդիկ այստեղ բարի են և հյուրընկալ։ Շնորհակալ եմ ձեզանից, հարգելի ադրբեջանցիներ, հարգելի բաքվեցիներ։ Սալամ Ղազախստանի՜ց»: - ասել է Կ. Կարապետյանը։
 
Իհարկե, նյութը թերի կստացվեր, եթե Caliber.Az-ի խմբագրությունը չփնտրեր Քրիստինա Կարապետյանին ու չխոսեին նրա հետ։
 
- Քրիստինա,  խնդրում եմ պատմեք, թե քանի՞ օր եք անցկացրել Բաքվում:
 
- Մենք Բաքու ժամանեցիք դեկտեմբերի 1-ին և երեկ՝ դեկտեմբերի 5-ին, վերադարձանք։ Ի՞նչ կարող եմ ասել։ Նախ, ես հասկացա, որ նման ազգանունով ինձ կարող էին հետ ուղարկել արդեն Բաքվի օդանավակայանում։ Բայց սա իմ նախկին ամուսնու ազգանունն է։ Կցանկանայի նշել, որ Բաքվի օդանավակայանում ինձ հետ վերաբերվեցին հարգանքով, չի եղել ոչ ագրեսիա, ոչ ծուռ հայացքներ։ Ինձ նույնիսկ սուրճ առաջարկեցին։ Ես շատ զարմացած էի նման հյուրընկալությունից։ Դե հետո էլ ամեն ինչ ինձ պարզապես շարունակեց ուրախացնել: Ձեզ մոտ, այստեղ շատ պարկեշտ, ինտիլիգենտ և, ամենակարևորը, նրբակիրթ տղամարդիկ ունեք։ Օրինակ, եթե համեմատել այդ նույնը Դուբայի հետ։ Իսկ ընդհանրապես, Բաքվում բոլոր մարդիկ այնքան բարի են։ Ձեր հոգևոր մթնոլորտը գրավեց իմ սիրտը:
 
Ինձ դուր եկավ ձեր ծովափը, Սպիտակ քաղաքը։
 
- Ի դեպ, դուք եղել եք նաև Երեւանում։ Կարո՞ղ եք ասել, թե ինչով են տարբերվում Ադրբեջանի և Հայաստանի մայրաքաղաքները։
 
- Ես Հայաստանում էի մոտ մեկ տարի առաջ,  և նույնպես մոտ երեք օր  գտնվել եմ այնտեղ։ Այնտեղ բոլորովին այլ մթնոլորտ է: Բաքվում ես ինձ ավելի հարմարավետ էի զգում։ Բայց ես քիչ ժամանակ ունեի, որպեսզի լիովին խորասուզվեի  Բաքուն ուսումնասիրելու մեջ։
 
- Եթե հնարավորություն ընձեռվի, նորից կայցելե՞ք մեր քաղաք։
 
- Իհարկե, ես կուզենայի այստեղ գալ ամռանը, երբ շատ կանաչապատում ու ջերմություն կլինի։ Ես կցանկանայի ամբողջությամբ խորասուզվել ձեր մշակույթի ու պատմության, ճաշատեսակների ուսումնասիրման մեջ, շփվել էլ ավելի շատ մարդկանց հետ: