«AFP»-ն հայերի՝ բռնությունների մասին ասեկոսների և ադրբեջանցիների նկատմամբ անասնական ատելության մասին

Ֆրանսիական «AFP» գործակալության կայքում հրապարակվել է Թիբո Մարշանի հոդվածը, որում, մի կողմից հերքվում են հայերի նկատմամբ՝ Ադրբեջանի Ղարաբաղի տարածաշրջանից Հայաստան տեղափոխվելու ժամանակ բռնության մասին լուրերը, իսկ մյուս կողմից ցույց է տրվել ադրբեջանցիների նկատմամբ հայերի էթնիկական ատելությունը, ինչը նրանք նույնիսկ չեն էլ փորձել քողարկել օտարերկրյա լրատվամիջոցների հետ շփումներում։

«Նրանք դաժա՜ն են։ Ես չեմ ուզում ապրել այդ շների հետ»,- ասել է Օֆելյա Հայրապետյանը՝ նկատի ունենալով ադրբեջանցիներին։

Կողքին նստած էր Սպարտակ Հարությունյանը և խաղում էր իր տասը ամսական երեխայի հետ։

«Թուրքերը ասում են, որ մենք կարող ենք մնալ, բայց նրանք միշտ ստում են։ Մենք ինչպե՞ս կարող ենք ապրել նրանց հետ»,- ասել է նա:

Օֆելիայից երկու քայլ այն կողմ 69-ամյա Ալինա Ալավերդյանը պատմել է իր ծանոթուհու «հարսի բռնաբարության մասին» բամբասանքը։

«Դրանք մարդ չեն։ Դրանք շներ են», - ասել է նա:

Յուրաքանչյուր հայկական ընտանիում շրջանառվում են նմանատիպ խոսակցություններ, որոնք հնարավոր չէ հաստատել: Կան բազմաթիվ պատմություններ նորածինների գլխատման կամ երիտասարդ կանանց բռնաբարության մասին: Դրանով հանդերձ հայերի մեծամասնությունը խոստովանում է, որ փախչելուց առաջ չեն հանդիպել ադրբեջանցի զինվորների։

«AFP»-ի կողմից հավաքած վկայությունների համաձայն՝ ադրբեջանական բանակը, որպես կանոն, քաղաքներ ու գյուղեր չի մտել՝ սահմանափակվելով ռազմավարական բարձունքներով ու ճանապարհներով։

«Մեզ ասացին, որ գնանք, և 15 րոպե հետո ամեն ինչ պատրաստ էր»,- ասել է 58-ամյա Մարին Պողոսյանը՝ պնդելով, որ ոչ մի հանգամանքներում Ղարաբաղ չի վերադառնա։ -Ավելի լավ է ապրեմ այստեղ՝ վրանում, քան վերադառնամ այնտեղ»։

Համացանցում սկսել են տարածվել ենթադրյալ պատերազմական հանցագործությունների ու վայրագությունների կադրեր, որոնցում կողմերից յուրաքանչյուրը մեղադրում է մյուսին»,- մասնավորապես գրել է Թ. Մարշանը։

Նշենք, որ Ղարաբաղում հայ բնակչության նկատմամբ բռնության դեպքերի բացակայության մասին նախօրեին Խանքենդիից իր ռեպորտաժում հայտնել է նաև «Al Jazeera» հեռուստաընկերությունը։ Ուրեմն, թղթակիցը հայտնել է, որ ԿԽՄԿ-ի և միջազգային կառույցների աշխատակիցները չեն հաստատել հայ բնակչության նկատմամբ բռնության և Ադրբեջանի Զինված ուժերի կողմից նրանց արտաքսման որևէ դեպք։ Ռեպորտաժում չի հաստատվել «էթնիկ զտումների» մասին հայկական հորինվածքը՝ նրանում ասվում է այն մասին, որ մարդիկ հեռանում են սեփական մտավախության պատճառով: