Լաչինի միջանցքը կարծես թե միակողմանի է աշխատելու Հուշում Խանքենդիում ցույց անցկացնողներին

Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Հայաստանի ղեկավարների Սոչիի հանդիպման նախօրեին Խանքենդիում՝ ռուս խաղաղապահների ժամանակավոր պատասխանատվության գոտում, տեղի ունեցավ հանրահավաք՝ ի պաշտպանություն «ԼՂՀ» մեռնող իրեդենտիստական նախագծի։ Տարածաշրջանի համար այս ճակատագրական ժամանակներում ղարաբաղյան խունտայի ղեկավարությունը, որը որևէ հաջողության չհասավ «միջազգային ճանաչման» հարցում, այժմ հուսահատորեն փորձում է հայտարարել իր «սուբյեկտիվության» մասին՝ գյուղական վայրերում կրկեսային զանգվածային ներկայացումներ կազմակերպելու միջոցով:

Caliber.Az-ի տեղեկություններով, այսպես կոչված «իշխանությունները», իսկ իրականում անջատողական ավազակախմբի մնացորդները, կիրառել են բոլոր վարչական մեխանիզմները՝ հնարավորինս շատ մասնակիցներ ներգրավելու այս հանրահավաքին։ Այսօրվա ակցիային մասնակցելու համառ հրահանգներ են տրվել ապօրինի զինված կազմավորումների բոլոր անդամներին, «պետական ծառայողներին», պետական ծառայողներին, բյուջետայիններին, ուսուցիչներին, ուսանողներին։ Խորհրդային լավագույն ավանդույթի համաձայն՝ հրամաններ են տրվել հրապարակ հանել բոլոր նրանց, որոնց վրա ազդեցության թեկուզ չնչին լծակներ կան։ Եվ արդյունքում, իր չափերով Ադրբեջանի փոքր շրջկենտրոններին համապատասխանող հրապարակ բառացիորեն քշեցին բոլորին՝ փոքրից մինչև մեծ:

Կանչողների համառությունը հասնում էր անհեթեթության՝ մոտավորապես ինչպես մեր մանկության տարիներին. «ով չգա, նրան կհեռացնենք պիոներների, կոմսոմոլների շարքերից, կամ կուսակցությունից»։ Բացի այդ, ադրբեջանական կողմին հասանելի օբյեկտիվ վերահսկողության տվյալները վկայում են, որ վերջին շաբաթվա ընթացքում Հայաստանից Խանքենդի քաղաքացիների ինտենսիվ հոսք է եղել։ Եվ չնայած գործադրված բոլոր ջանքերին՝ կազմակերպիչներին հաջողվել է հավաքել մոտ 15 հազար մարդ։ Դատարկված Ղարաբաղի համար բավականին լավ արդյունք է։ Իհարկե, հայկական կողմը շահագրգռված է ցուցարարների թվի առավելագույն ուռճացմամբ և արդեն հիմա տեղեկություններ են տարածվում, որ իբր նրանց թիվը մոտ 70 հազար է եղել։

Հատկանշական է, որ այս հանրահավաքը ակամայից հերքել է հայկական կողմի տարածած տեղեկությունը Խանքենդիի և ռուս խաղաղապահների ժամանակավոր պատասխանատվության գոտում տեղակայված Ղարաբաղի այլ շրջանների բնակչության թվաքանակի մասին: Եթե ելնենք նրանից, որ բնակչության առնվազն կեսը հավաքվել էր ի պաշտպանություն «ԼՂՀ-ի» ցույցի, ապա ստացվում է, որ ղարաբաղյան հողի այս կտորի վրա երեք տասնյակ հազարից ավելի հայ չկա։ Սա, ի դեպ, համընկնում է ադրբեջանական կողմի ներկայացրած թվերի հետ։

Բայց եկեք մի կողմ դնենք թվերը: Այստեղ շատ ավելի նշանակալից է մեկ այլ պահ: Ինչո՞ւ են այս մարդիկ հավաքվել հրապարակում։ Ասելու համար, թե ոչ մի դեպքում Ադրբեջանի քաղաքացի չեն լինելո՞ւ։ Եթե նրանց չի գոհացնում հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների կարգավորման հեռանկարը, այսինքն՝ կրկին Ադրբեջանի քաղաքացի դառնալու հանգամանքը, ապա, մենք մտադիր չենք որևէ մեկին բռնի ուժով պահել։ Յուրաքանչյուր ոք, ով համաձայն չէ Ադրբեջանի կազմում ապրելուն, կարող է միանգամայն հանգիստ հեռանալ մեր երկրից։ Նախագահ Իլհամ Ալիևը բազմիցս ասել է, որ այս մարզի բնակիչները Ադրբեջանի սովորական քաղաքացիներ են, ինչպիսին են, ասենք Շեքիի կամ Շաբրանի, Բաքվի կամ Գյանջայի բնակիչները։ Բայց եթե էթնիկ հայերի որոշակի հատվածի համար Ադրբեջանի քաղաքացիությունը ոչ թե ուրախություն է, այլ դժբախտություն, ապա այդ դժբախտությունից նրանք կարող են ազատվել ոչ թե հրապարակով շրջելով, այլ Լաչինի դեռ գործող միջանցքով երթևեկելով (ընդ որում՝ բացարձակապես անվտանգ, ինչը նույնպես երաշխավորված է մեր պետության ղեկավարի կողմից): Հակառակ ուղղությամբ: