Խաղից դուրս մարդու պատրանքներ Ժամանակն է, որպեսզի Սարգսյանը երազի Բաքվում բանտարկության մասին

Անջատողական և Հայաստանի երրորդ նախագահ Սերժ Սարգսյանի գրեթե յուրաքանչյուր հրապարակային ելույթը լի է իսկապես ծիծաղելի եզրակացություններով։ Իսկ նրա լուրջ դեմքի արտահայտությունը, որը նա փորձում է տպավորություն թողնելու հույսով, նրա «մարգարիտներին» տալիս է էլ ավելի անեկդոտայնություն։
 
Նրան նայելիս ակամա միտքդ է գալիս Բուլգակովի հայտնի Պոլիգրաֆ Պոլիգրաֆովիչ Շարիկովի կերպարը, երբ նա, գնահատելով Էնգելսի և Կաուտկիի նամակագրությունը՝ պրոֆեսոր Պրեոբրաժենսկիին անառարկելի տոնով հայտարարել է, որ «ամեն ինչ պետք է վերցնել և բաժանել»։ Եվ Սարգսյանի հայ լրագրողների առջև երեկվա ելույթը  կարելի է գնահատել՝ հատկապես որպես շան սիրտ ունեցող այս երգիծական կերպարի հետ առավելագույն նմանության հասնելու Սերժ Ազատովիչի փորձ։
 
Այս անգամ նա շատ տարբեր բաներ է ասել։ Բայց ես չեմ գնահատի նրա եզրակացությունները ադրբեջանա-հայկական բանակցությունների ընթացքի վերաբերյալ այն պատճառով, որ այս, թույլ տվեք ասել՝ հռետորը որևէ կապ չունի այս գործընթացի հետ։ Նրա իրական մակարդակը՝ իր վերջին հանցակցի, նույնպես անջատողական, Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի հայտարարությունները մեկնաբանելն է։
 
Այստեղ, ի դեպ, հիշեցնենք, որ Քոչարյանը այս շաբաթ հավաքեց իր հսկողության տակ գտնվող լրագրողներին, որպեսզի նրանց միջոցով պատմի իր ծրագրերի և հիասթափությունների մասին։ Եվ այդ մենախոսության ընթացքում Սերժ Ազատովիչի վրա շատ բան նետվեց Ռոբերտ Սեդրակովիչի կողմից։ Սկզբում Քոչարյանը խոստովանեց, որ Հայաստանի Հանրապետական կուսակցությունը, որը ներկայումս գլխավորում է Սարգսյանը, բոլորովին էլ չի ստեղծվել Հայաստանի երրորդ նախագահի կողմից։
 
«Մենք պայմանավորվեցինք Վազգեն Սարգսյանի հետ, նա դարձավ առաջնորդ, և Հանրապետական կուսակցությունը արդեն թափ հավաքեց որպես իշխող կուսակցություն», - ասել է Քոչարյանը՝ ըստ էության քաղաքականապես կրակելով Սարգսյանի վրա, ընդ որում, հետո, մոլեգնելով, նա ևս մի քանի ստուգողական կրակոցներ արձակեց վերջինիս վրա։ Մասնավորապես, նրա կարծիքով, եթե ի սկզբանե ընտրվեր Կարեն Կարապետյանը, ապա այս ամբողջ պատմությունը չէր լինի։
 
«Ես այն ժամանակ մեր ընդհանուր ծանոթների խնդրանքով զանգահարեցի Սերժ Սարգսյանին և նրան ասացի, որ կա խնդիր, բոլորը խոսում են դրա մասին, իրավիճակը դուրս է գալիս վերահսկողությունից, աճում է հորձանուտի պես և գնում է բոլորովին այլ ուղղությամբ, իսկ նա ոչինչ չի անում և կկորցնի վերահսկողությունը։ Նա հանգիստ պատասխանեց, որ խնդիրներ չկան, ամեն ինչ հսկողության տակ է։ Ինձ դա շատ զարմացրեց, ես մի քանի անգամ նրան կրկին հարցրի. արդյո՞ք նա համոզված է։ Նա շատ հանգիստ ասաց, որ ամեն ինչ հսկողության տակ է... Եվ մի քանի օր անց հրաժարական տվեց», - դժգոհել է Քոչարյանը։
 
Այս ամենը հստակ ցույց է տալիս, որ երկրորդ նախագահը այնպիսի խորը անձնական հակակրանք է զգում երորդի նկատմամբ, որ ուտելուց նրա սիրտը խառնում է։ Սարգսյանը, համոզված եմ, նրա փոխադարձաբար է արձագանքում։ Այդ իսկ պատճառով էլ հայ լրագրողները նրան հարցրին, թե նրա համար ինչն է ավելի կարևոր.  վերացնել Քոչարյանի հետ հակասությունները, թե՞ հասնել գործող վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հեռացմանը։
 
Ի պատասխան՝ Սերժ Սարգսյանը, միևնույն գործողությունը ցուցադրելու հոգնած ծաղրածույի նման մրմնջաց. «Քանի՞ անգամ եմ հայտարարել, որ ես և իմ թիմակիցները իշխանության գալու նպատակ չունենք, մեր նպատակը՝ իշխանափոխությունն է։ Անձամբ ես ինձ համար տեսնում եմ երկու կարևոր նպատակ. առաջինը՝ իշխանափոխություն, երկրորդը՝ Բաքվի բանտերից իմ ընկերների վերադարձը, ուրիշ ոչինչ չեմ ուզում»։
 
Տարօրինակ է, որ Սարգսյանը չի հայտարարել, որ երազում է տիեզերք թռչելու մասին։ Չէ որ նրա տիեզերական թռիչքի հավանականությունը դժվար թե զիջի՝ հայկական ներքաղաքական ասպարեզում գոնե որոշակի դեր խաղալու նրա ծրագրերին։ Նրան այդ ասպարեզից դեն շպրտեցին դեռ 2018 թվականին՝ ընդ որում հետույքին հարվածով։ Եվ դա տրամաբանական էր։ Չէ որ Սերժ Սարգսյանի նախագահությունը ուղեկցվում էր լայնածավալ կոռուպցիայի մեղադրանքներով, համակարգված ընտրակեղծիքների և ընդդիմության ճնշմամբ։ Հատկապես արյունալի էր 2008 թվականի մարտի 1-ը, երբ ընտրություններից հետո բողոքի ցույցերը ցրելու հետևանքով զոհվեց 10 մարդ։ Նա իշխանության եկավ այն ժամանակ, երբ արյուն էր հոսում Երևանի փողոցներում։ Եվ դա անջնջելի բիծ մնաց նրա վրա։ Իսկ 2016 թվականի ապրիլին տեղի ունեցավ ևս մեկ իրադարձություն. չորսօրյա ռազմական գործողությունների ընթացքում Ադրբեջանը պարտության մատնեց հայկական բանակին։ Եվ սա հանդիսացավ նրա հստակ ցուցադրումը, որ մեր երկիրը ի վիճակի է մեծ հաղթանակ տանել և ազատագրել այդ պահին Հայաստանի կողմից օկուպացված իր բոլոր տարածքները։
 
Հիշո՞ւմ եք, թե ինչպես էր Սերժիկ Ազատովիչը, այն ժամանակվա պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանի հետ միասին, փորձում հերքել ակնհայտը։ Միայն թե այդ փորձերը նրանց համար վերածվեցին փորձանքի՝ նույնիսկ Հայաստանում շատ քաղաքական գործիչներ և ռազմական փորձագետներ ծիծաղում էին նրանց այս ճիգերի վրա։ Այս ամենը ունեցավ կուտակային ազդեցություն։ Որպես արդյունք՝ Սերժ Սարգսյանն սկսեց ասոցացվել կոռուպցիայի հետ և ընկալվել որպես ամեն հինի ու ոսկրացածի խորհրդանիշ։ Սա բացատրում է, թե ինչու, նույնիսկ առանց պայծառ առաջնորդի՝ 2018 թվականի բողոքի ցույցերը ընդունեցին ձնահոսքի տեսք՝ ժողովուրդը պարզապես այլևս չէր կարողանում դիմանալ։
 
Հայաստանում մինչև հիմա Սերժ Սարգսյանի և ՀՀԿ-ի նկատմամբ արհամարնք են զգում, ինչի մասին վկայում են հասարակական կարծիքի հարցումները։ Այսպիսով, դրանցից վերջինի համաձայն, ՀՀԿ-ն ունի ընդամենը 3,7% վարկանիշ։ Ի դեպ, նույնքան, որքան ԱՄՆ-ում հետաքննության տակ գտնվող հայհոյող և ոչ ավանդական քաղաքական անձնավորության կողմից ղեկավարվող «ԴՕԿ» կուսակցությունը։
 
Այնպես որ, այս պայմաններում, Հայաստանի ներքաղաքական գործընթացներում գոնե որոշակի դեր խաղալու Սերժ Սարգսյանի երազանքը կմնա անկատար։ Նրա մոտ չի ստացվի «գնալ լոգարան և միաժամանակ լվացվել»։ Իսկ ահա, վերամիավորվել ղարաբաղյան խունտայի նախկին անդամների հետ, ովքեր պարբերաբար խոստովանական ցուցմունքներ են տալիս Բաքվի դատարանում, նա կարող է։ Բավական է, որ Սերժ Ազատովիչը թռչի Ադրբեջան, հանձնվի արդարադատությանը, և Արկադի Ղուկասյանին, Բակո Սահակյանին, Արայիկ Հարությունյանին տեսնելու նրա այրող ցանկությունը կիրականանա։ Առանձին խուց, սնունդ և դատական նիստերի ժամանակ իր հանցագործությունների պտուղներով հիանալու հնարավորությունը՝ Ադրբեջանը Սարգսյանի համար կապահովվի։