Պարտվողների կլանից ևս մեկը ՀՀ պաշտպանության նախկին նախարարը ընդդեմ Փաշինյանի

Ղարաբաղյան կլանը շարունակում է լեզվով սողալ հայկական մեդիադաշտի միջով։ Ընթերցողների ականջները չհասցրին սառչել Վարդան Օսկանյանի անպարկեշտ հայտնություններից, նրան օգնության է հասել Հայաստանի նախկին պաշտպանության նախարար, «Հայաստան» խորհրդարանական խմբակցության առաջնորդ Սեյրան Օհանյանը։
 
Կաղ Սեյրանը հայտարարել է, որ հենց Հայաստանի ներկայիս ղեկավարության գործողություններն են դարձել Ղարաբաղում պատերազմի պատճառը, քանի որ ոչնչացրին դիվանագիտական ժառանգությունը և Ադրբեջանին ցույց տվեցին Երևանում իշխանությունների թուլությունն ու անադեկվատությունը։ Օհանյանի խոսքով, Նիկոլ Փաշինյանի կառավարությունը իր քայլերով ոչնչացրել է այն ամենը, ինչ կուտակվել էր բանակցային գործընթացում վերջին 30 տարիների ընթացքում, ներառյալ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների ջանքերը։
 
Դիվանագիտական ժառանգություն՝ սա շատ ամպագոռգոռ է ասվել։ Օսկանյանի ելույթին նվիրված մեր նախորդ հոդվածում մենք արդեն գնահատել ենք դա, եթե թույլ տաք ասել՝ ժառանգությունը։ Ոչինչ կուտակված չի եղել՝ սա ղարաբաղյան կլանի ֆանտազիան է։ Բաքուն մերժել է Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը չնախատեսող ցանկացած ծրագիրը։ Դրա հետ մեկտեղ Ղարաբաղի տարածաշրջանի հայերին առաջարկվում էր ինքնավարության ամենաբարձր կարգավիճակ Ադրբեջանի կազմում, ինչը Երևանում պլանաչափորեն և ամբարտավանորեն մերժվել է։ Արդյունքում, եթե ինչ-որ բան էլ կուտակվել էր, ապա դա Բաքվի զայրույթն էր Հայաստանի ղարաբաղյան կառավարիչների պարծենկոտ համառությունից, նրա հասկացողությունը, որ Ղարաբաղը ուժից բացի վերադարձնելու այլ ճանապարհ չկա, դե իհարկե նաև, դրան ավելացնենք մեր բանակի կողմից կուտակված անհրաժեշտ ռազմական հմտություններն ու սպառազինությունը, որոնք և օգնեցին վերջապես վերականգնել արդարությունը։
 
Միևնույն ժամանակ, Օհանյանը  Հայաստանի իշխանություններին մեղադրել է նաև սահմանին միտումնավոր սրումների մեջ, ներառյալ «Տավուշի իրադարձությունները» (նկատի է առնվում հայկական սադրանքը  2020 թվականի ամռանը Թովուզի ուղղությամբ - խմբ.), ինչը, նրա խոսքով, Բաքվին վերջնականապես համոզել է՝ հակամարտությունը ռազմական ճանապարհով լուծելու հնարավորության մեջ։ «Ադրբեջանը հասկացավ. Իր՝ առջև անադեկվատ իշխանություն է և անիրազեկ ղեկավարություն, որը ի վիճակի չէ ո՛չ պաշտպանվել, ո՛չ էլ պայմանավորվել», - ընդգծել է Օհանյանը։
 
Ամենևին էլ այդպես չէ։ Եթե Օհանյանը նկատի ունի մարտական հետախուզությունը, ապա Բաքուն այն անցկացրել է ոչ թե 2020 թվականի ամռանը, այլ 2016 թվականի ապրիլին, երբ Հայաստանի նախագահը ղարաբաղյան կլանի ներկայացուցիչ Սերժ Սարգսյանն էր։ Հատկանշական է, որ ապրիլյան մարտերը հետախուզական մարտ դարձան ոչ միայն Ադրբեջանի, այլ նաև ինքնին Սարգսյանի համար, ով, «հետազոտելով» առաջիկա պատերազմում դիմադրության անհեռանկարության մասին՝ շտապեց ծլկել քաղաքական թատերաբեմից՝ իշխանությունը զիջելով «հեղափոխական շարժմանը» (և գուցե, նաև կազմակերպելով այն):
 
Դե, և վերջ ի վերջո։ Օհանյանի կարծիքով, «քաղաքական կամքի և կազմակերպվածության առկայության դեպքում Հայաստանն ու Արցախը կարող էին առնվազն թշնամու հարձակումը կանգնեցնել լեռնային և անտառապատ տեղանքում»։ «Բայց պաշտպանության փոխարեն, իշխանությունները զբաղվեցին սադրանքներով և անգործությամբ», - ամփոփել է նա։
 
Օհանյանի այս մեկնաբանությունը հատկապես զվարճալի է հնչում այն բանի լույսի ներքո, որ հենց նրա անունով էր կոչվում տխրահռչակ «անառիկ» պաշտպանական գիծը, որի մի մասը, ինչպես հայտնի է, անցնում էր ամենևին ոչ թե լեռնային և անտառապատ, այլ խառը, և նույնիսկ լիովին հարթավայրային տեղանքով, և որը ադրբեջանական բանակը հեշտությամբ բացեց մի քանի տեղերում, այդ թվում նաև հարթավայրային լանդշաֆտով։
 
Իսկ եթե Օհանյանը անմիջապես ուզում է հատուկ խոսել լեռնային և անտառապատ տեղանքի մասին, ապա հիշեցնենք նրան, որ այնտեղ Ադրբեջանի հաղթանակը ձեռք է բերվել ադրբեջանցի զինվորների բարձր հմտության և հերոսության, այլ ոչ թե հայ զինվորականների սխալների շնորհիվ։ Բացի այդ, լեռնային և անտառապատ տեղանքով ճեղքման առաջին նախադեպը տեղի է ունեցել նաև 2016 թվականի ապրիլին Լելե Թեփեում, այսինքն՝ Հայաստանում ղարաբաղյան կլանի իշխանությանը գտնվելու ժամանակահատվածում։
 
Իզուր չէ, որ կանխատեսելով Քոչարյանի, Սարգսյանի և ընկերակցության լոթիավարի զառանցանքները՝ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը դեռ 2020 թվականի նոյեմբերին ասել է. «Մենք ոչնչացրեցինք Քոչարյան, Սարգսյանի բանակը։ Նրանք քանդեցին ամեն ինչ մեր հողերի վրա։ Այս անգամ նրանք վախից չկարողացան քիթն  անգամ ցույց տալ Ղարաբաղի տարածքում։ Որտե՞ղ է ձեր հերոսությունը։ Իրենց վրա կպցրել են կեղծ հերոսական շլքանշաններ։ Հանեք և որքան հնարավոր է հեռու թաքցրեք այդ երկաթե կտորները։ Մենք ձեզ հաղթեցի՜նք։ Ձեզ՝ Քոչարյան և Սարգսյան, ադրբեջանական ժողովրդի դահիճներիդ, Խոջալուի դահիճներիդ մենք հաղթեցինք։ Մենք ոչնչացրեցինք ձեր բանակը»։
 
Թերևս, հարկավոր է հայ հասարակությանը ավելի հաճախ հիշեցնել նախագահ Ալիևի այս խոսքերը։