Ուրիշի համար փոս մի փորիր՝ ինքդ կընկնես դրա մեջ Caliber.Az-ի YouTube ալիքի տեսանյութ

Սողոմոնի Հին Կտակարանի Առակների գիրքը պարունակում է մի շատ հետաքրքիր ասացվածք. «Ով փոս է փորում, նա ինքը կընկնի դրա մեջը, և ով քարը գլորում է վերև՝ այն կվերադառնա նրա մոտ»։ Դարերի միջով անցնելով՝ այս իմաստությունը ժամանակի ընթացքում վերածվել է ասացվածքի և նույնիսկ մտել է աշխարհի շատ լեզուների մեջ: Չենք կասկածում, որ դրա հետ լավ ծանոթ են նաև ֆրանսիացիները։ Սակայն, դատելով իրենց պետության ներկայիս ղեկավարության գործողություններից, ոմանք ժամանակին առանձնապես չէին մտածում, որ արձակված բումերանգը կարող է վերադառնալ և ցավագին հարվածել իրեն։

2020 թվականի Հայրենական պատերազմում տարած մեծ հաղթանակից հետո նախագահ Իլհամ Ալիևը բացահայտեց՝ մինչև այդ ժամանակ ադրբեջանական հասարակությանը անհայտ այն հանգամանքները, թե ինչպես է Ֆրանսիան դարձել ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներից մեկը։ Դա տեղի է ունեցել դեռ համազգային առաջնորդ Հեյդար Ալիևի օրոք, ով այն ժամանակ որոշակի, ոչ անհիմն մտավախություն էր հայտնում՝ երկրում արմատացած հայկական սփյուռքի և նրանից սնվող տեղական քաղաքական գործիչների լոբբիի կողմից՝ Փարիզի դիրքորոշման վրա հնարավոր ազդեցության մասին։ Մինչդեռ, այն ժամանակ Ֆրանսիայի ղեկավարը իր ադրբեջանցի գործընկերոջը վստահեցնում էր, որ ղարաբաղյան հարցում Ելիսեյան պալատն իրեն պաշտպանելու է նման ազդեցությունից և կձգտի պահպանել համանախագահին անհրաժեշտ օբյեկտիվություն։

Եվ իրոք, ներկայիս առաջնորդ Էմանուել Մակրոնի բոլոր նախորդների օրոք Ֆրանսիայի ղեկավարության գործողությունները աչքի էին ընկնում հավասարակշռությամբ, ինչը և Իլհամ Ալիևն ընդգծել է իր հետպատերազմյան ելույթներում։ Նա նույնիսկ բերել է այն օրինակը, թե ինչպես 2015-ի ապրիլին նախագահ Ֆրանսուա Օլանդը, այսպես կոչված «հայերի ցեղասպանության» հարյուրամյակի կապակցությամբ Երևան այցելելուց հետո, այնտեղից թռավ ուղիղ Բաքու, այստեղ ժամանեց նույնիսկ նախքան հարթակի սեփականատերի մայրաքաղաք վերադառնալը, և սպասեց նրան հանդիպելու՝ դրանով իսկ ցույց տալով իր հարգանքը Ադրբեջանի նկատմամբ և անաչառությունը ղարաբաղյան հարցում։

Դրանով հանդերձ, ինչպես հիշում ենք, նախագահ Իլհամ Ալիևը անցողակի հիշեցրեց, որ հայտնի չէ, թե նեղ շրջանակում և անկեղծության մեջ ինչի մասին կարող էին խոսել Ֆրանսիայի նախագահները, բայց, առնվազն, բաց ռեժիմում Փարիզը միշտ ձգտում էր ընդգծել իր չեզոքությունը։

Եվ հանկարծ Էմանուել Մակրոնը իրեն հատկացված ժամկետով տեղափոխվում է Ելիսեյան պալատ։ Եվ երկիրը կարծես թե փոխել են։

Մանրամասն.