«Եթե Երևանում բանականությունը հաղթի, ապա Բաքվի հետ խաղաղության պայմանագիրը արագ կստորագրվի» Ալեքսանդր Ռազուվաևը Caliber.Az-ում

Օգոստոսի 31-ին Բրյուսելում Եվրոպական միության խորհրդի նախագահ Շառլ Միշելի միջնորդությամբ տեղի ունեցավ Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևի և Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հերթական հանդիպումը։ Դռնփակ բանակցությունները տևեցին ավելի քան երեք ժամ։ Հանդիպումից հետո Եվրոպական խորհրդի ղեկավարը հայտարարեց, որ մտքերի փոխանակումը եղել է բաց և արդյունավետ։ Նա հավելեց, որ կողմերը քննարկել են օրակարգային հարցերի ողջ շրջանակը, և այս ձևաչափով հաջորդ հանդիպումը կկայանա մինչև նոյեմբերի վերջ։ Միաժամանակ պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել մեկամսյա ժամկետում ԱԳ նախարարության գծով խմբեր ստեղծել՝ խաղաղ համաձայնագրի տեքստի վրա աշխատանքները սկսելու համար։

Հայաստան վերադառնալուն պես Փաշինյանը ԱԺ-ում իշխանամետ խմբակցության պատգամավորների հետ հանդիպմանը հաստատել է, որ մինչև տարեվերջ պետք է կողմերի միջև խաղաղության պայմանագիր կնքվի։

Սակայն, չնայած դրան, վերջին օրերին հայ-ադրբեջանական սահմանագոտում Հայաստանի զինված ուժերի ստորաբաժանումները ինտենսիվ գնդակոծության են ենթարկում ադրբեջանական բանակի դիրքերը։ Ակնհայտ է, որ այս իրավիճակը Հայաստանի համար լավ բան չի խոստանում և չի համապատասխանում ձեռք բերված պայմանավորվածությունների ոգուն։

Ինչո՞վ են պայմանավորված հայկական զինված ուժերի սադրանքները: Արդյոք սա չի նշանակում, որ պաշտոնական Երևանը մտադիր է ձգձգել խաղաղության պայմանագրի ստորագրումը։ Caliber.Az-ի այս և այլ հարցերի պատասխանել է Եվրասիայի հարցերով ռուս փորձագետ Ալեքսանդր Ռազուվաևը։

Մեր զրուցակիցը նշել է, որ անցած մեկ տարվա և ինը ամիսների ընթացքում ուժերի դասավորվածությունը տարածաշրջանում մնացել է անփոփոխ:

«Սակայն տնտեսության և քաղաքականության հարցերում Ադրբեջանն էլ ավելի է ուժեղացել։ Ի թիվս այլ բաների, թանկացել են նավթն ու գազը, ակտիվացել է ռազմատեխնիկական համագործակցությունը Թուրքիայի հետ։ Միաժամանակ Մոսկվայի հետ ստորագրվել են շատ կարևոր փաստաթղթեր։ Մինչդեռ Հայաստանի դրությունը չի փոխվել. նա մեծապես տուժում է Հարավային Կովկասում առևտրային ուղիների արգելափակումից»,- կարծում է փորձագետը։

Դրանով հանդերձ, Ռազուվաևի կարծիքով, Հայաստանը հնարավորինս կձգձգի խաղաղության պայմանագրի ստորագրման հարցը։

«Խեղդվող մարդը ծղոտից էլ է կառչում: Պետք է հասկանալ, որ Ադրբեջանի տարածքներում ժամանակավորապես տեղակայված Ռուսաստանի Դաշնության խաղաղապահ զորախումբը կատարել է իր առաքելությունը։ Ղարաբաղը ոչ Մերձդնեստր է, ոչ էլ Հարավային Օսիա, համապատասխանաբար, դժվար թե ռուս խաղաղապահները սահմանված ժամկետից ավելի մնան Ղարաբաղում։ Սակայն տրամաբանական կլիներ հենց հիմա ռուսական զորքերը դուրս բերել Ղարաբաղից։

Ադրբեջանին այժմ միայն համբերություն է պահանջվում: Հենց որ ռուսական խաղաղապահ զորախումբը հեռանա, Ադրբեջանը կկարողանա ուժային ճանապարհով լիովին վերականգնել իր տարածքային ամբողջականությունը, որը ճանաչում են բոլոր երկրները, ներառյալ՝ Ռուսաստանը։ Բայց կա մի շատ կարևոր պահ: Այն, որ այս հարցը ձգձգվում է, առաջին հերթին տուժում է Հայաստանն ու նրա տնտեսությունը, քանի որ դա ամենահարուստ հանրապետությունը չէ։ Հետևաբար, եթե Երևանում բանականությունը հաղթի, ապա Բաքվի հետ խաղաղության պայմանագիրը արագ կստորագրվի։ Այսպես թե այնպես խաղաղության պայմանագիրը ստորագրվելու է, դա անխուսափելի է։ Ռազմական հարաբերակցությունն միանշանակորեն Ադրբեջանի օգտին է: Դա ցույց տվեց նաև 44-օրյա պատերազմը։ Այլ կերպ ասած՝ ժամանակի խնդիր է»,- ամփոփել է Ա. Ռազուվաևը։