Total recall- կհիշեցնենք ամեն ինչ Փարիզը արել է իր ընտրությունը

Հակառակորդին թերագնահատելը սովորաբար փակուղի է, միշտ պետք է ելնել իրադարձությունների զարգացման վատագույն տարբերակից։ Մեզ շրջապատողները պետք է հասկանան, որ մենք միայն երևում ենք անփորձ, փափուկ և սահմանափակ։ Այո, երբեմն իրոք փափկասիրտ ենք և ոխ չենք պահում, բայց պետք չէ մեր ցավոտ տեղին դիպչել։ Նկատի ունեցեք՝ փափուկ փռում ենք, բայց շատերը այդ փռածի վրա այդպես էլ չեն արթնացել: Մեր անցյալը եղել է շատ անողոք և նույնիսկ սարսափելի, փոխարենը ծանրակշիռ փորձ է կուտակվել և սովորել ենք, թե ինչպես լուծել լուրջ խնդիրները։ Հարևանները թույլ չեն տա ստել։

Սա այն իմաստով, որ Ֆրանսիայի Սենատն այսօր ընդունել է հակաադրբեջանական բանաձեւ։ Հուզականորեն արձագանքել, բարձր հայհոյանքներ թափել ու Ֆրանսիայի դեսպանատան վրա փտած ձվեր նետել՝ միանշանակ չարժե։ Անիմաստ է և հիմարություն: Այդ «փաստաթուղթն» ինքնին մեզ ոչ մի բանի չի պարտավորեցնում, ինչպես, ընդ որում ֆրանսիական պաշտոնական մարմիններին նույնպես, բայց ամբողջությամբ հասկացնել է տալիս, որ մենք ամեն ինչ ճիշտ և ուղղակի հիանալի ենք անում, որ պատրաստվում ենք շարունակել նույն ոգով։

Բայց և անտեսել նման զանգիկները չի կարելի, ընդ որում պատասխանը պետք է լինի ավելի կոշտ, քան վրա տալը։ Քաշային կատեգորիաները մեզ մոտ տարբեր են, Փարիզի հետ անմիջապես հակառակվել չի ստացվի, բայց նրանց ճանապարհը կեղտաջրերով շաղաղել՝ կարող ենք մեծ հաճույքով։ Եվ սկսել պետք է Միլլի Մեջլիսում լսումներից, որտեղ պետք է ճանաչել ֆրանսիացիների կողմից իրականացված ալժիրցիների ցեղասպանությունը: Բարեբախտաբար ապացույցների բազա բավականին կա։ Այնուհետև անհրաժեշտ է պարտադիր կարգով Ֆրանսիային բացառել այն երկրների ցանկից, որոնք այս կամ այն ձևով կարող են միջնորդ հանդիսանալ Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև բանակցություններում։ Կարելի է նաև հետ կանչել մեր դեսպանին՝ «խորհրդակցությունների համար»: Ցույց տալ, որ մենք զայրացած ենք: Եվ վերջապես ծրագրի մեխը. բարձրացնել «Աբշերոն» գազակոնդենսատային հանքավայրի հարցը, որովհետև տասից ինը դեպքում ցանկացած հարցի ճիշտ պատասխանը՝ փողն է։ Ահա և այն պետք է դրվի ժամանակին, երբ դա հարմար է ու շահավետ: Հարմար է մեզ, իհարկե։

Նախնական գնահատականներով «Աբշերոն» հանքավայրը պարունակում է մոտ 350 միլիարդ խորանարդ մետր գազ և ավելի քան 40 միլիոն բարել գազակոնդենսատ։ Իսկ դա նշանակում է տարեկան մոտ հինգ միլիարդ խորանարդ մետր արդյունահանված գազ։ Հիմա ինձ ասեք, որքանո՞վ է նպատակահարմար ֆրանսիական «Total» ընկերության մասնակցությունը դրա շահագործմանը, մտաբերելով հակաադրբեջանական թարմ բանաձեւը։ Էլ չեմ ասում fifty-fifty գործարար բաշխման կասկածելի անհրաժեշտության մասին. 50% - «Total», 50% - «SOCAR»: Ինչո՞ւ է «Total»-ը հանեդիսանում այս նախագծի օպերատոր: Չգիտե՞ք։ Ես էլ տեղյակ չեմ, թե այնտեղ ինչպես է սկսվել, բայց վերջին իրադարձությունների և, պետք է ասեմ, Ֆրանսիայի միանգամայն հետևողական հակաադրբեջանական քաղաքականության լույսի ներքո՝ սա ինչ-որ տեղ անհիմն է և անարդար։ Միլլի Մեջլիսի պատգամավորները պետք է գնահատեն իրավիճակի ողջ բարդությունն ու անորոշությունը, որում այժմ գտնվում է ֆրանսիական ընկերությունը, և ամենամոտ ժամանակներում կառավարությանը առաջարկեն վերանայել կամ գոնե փոփոխություն կատարել «Աբշերոն»ի հանքավայրի արտադրանքի բաշխման համաձայնագրում։ Եվ դա կլինի ճիշտ և ժամանակին:

Բացի դրանից, կարծում եմ, որ գործադիր իշխանության համապատասխան մարմինները պետք է անցկացնեն Ադրբեջանում «Total»-ի գործունեության ֆինանսական աուդիտ։ Ավելորդ չի թվում նաև «Աբշերոն» հանքավայրի նախագծի իրագործման մեջ այսպես թե այնպես ներգրավված Ադրբեջանի քաղաքացիների (աշխատողների և մասնագետների) իրավունքների պաշտպանությանը ուղղված մի շարք միջոցառումները։ Իսկ Ադրբեջանի Պետական նավթային ընկերությունը՝ «SOCAR»-ը կարող է առաջատար նավթային կորպորացիաների հետ նախաձեռնել «Աբշերոն»-ի շահագործմանը մասնակցելու մասին բանակցություններ, եթե «Total»-ը այս կամ այն պատճառով հրաժարվի նախագծում իր մասնաբաժնից և օպերատորի դիրքերից։ Անշուշտ, ամեն ինչ պետք է խստորեն համապատասխանի միջազգային պայմանագրերի ոգուն և տառին, որոնք ներառում են նաև արտադրանքի բաշխման պայմանագիրը։ Եվ ինչ-որ բան ինձ հուշում է, որ և՛ խորհրդարանը, և՛ Ադբեջանի Հանրապետության կառավարությունը այս առաջարկություններին վերաբերվելու են ամենայն հնարավոր լրջությամբ և պատասխանատվությամբ։

P.S. Դրամապանակին հարվածն ավելի ցավոտ է, քան ծնոտին ուղիղ հարվածը։