Երևանը պետք է հրաժարվի անհեթեթ մեղադրանքից Caliber.Az-ի YouTube ալիքի տեսանյութը

Անցյալ տարվա սեպտեմբերին ականային ստոր սադրանքից հետո իրականացված լոկալ բնույթի մեկօրյա հակաահաբեկչական միջոցառումները Ադրբեջանի Հանրապետության Ղարաբաղի տնտեսական շրջանի այդ հատվածում, որն այն ժամանակ դեռ գտնվում էր խամաճիկ խունտայի փաստացի վերահսկողության տակ, ի լրումն անօրինական զինված ավազակախմբերի լիակատար ջախջախման, ավարտվեց նաև... տասնամյակների ընթացքում ձևավորված հակասությունների բարդ խճճվածքի անսպասելի և նույնիսկ չպլանավորված հանգուցալուծմամբ և այդ կոնֆլիկտային լաբիրինթոսի քանդմամբ, որի յուրաքանչյուր արահետ տանում էր ոչ թե դեպի ելք, այլ... դեպի հերթական փակուղի:

«Միացումի» գաղափարախոսների անզիջում դիրքորոշումը, որոնք չցանկացան դիտարկել և նույնիսկ լսել հակամարտության լուծման այլ մոդելների մասին, բացի Ադրբեջանից Ղարաբաղի ամբողջական և անշրջելի անջատումից, ստեղծեց մի իրավիճակ, որը քաղաքագիտության մեջ կոչվում է «զրոյական գումարով խաղ»՝ zero-sum game: Այսինքն՝ լաբիրինթոս, որը ելք չուներ։ Մեկի հաղթանակը նշանակում էր մյուսի պարտություն, և հակառակը։ Այդ գաղափարախոսները մերժեցին ի պատասխան մեր առաջարկած մեկ այլ խաղ՝ «win-win game» խաղը, որտեղ շահում են բոլորը՝ և՛ երկիրը, որի ամբողջականությունը չի խախտվում, և՛ հայ բնակչությունը, որոնք կշարունակեն ապրել իրենց տներում, բայց արդեն միասնական ադրբեջանական պետության շրջանակներում:

Հենց ադրբեջանական պետության հակառակորդների կողմից մեզ պարտադրված «zero-sum game»-ը և մեր առաջարկած «win-win game»-ի մերժումն էր, որ փակեց այդ լաբիրինթոսից բոլոր ելքերը։ Հիմա դրանից դուրս գալու համար մնում էր քանդել նրա պատերը, հողին հավասարեցնել ու բացել բոլոր փակուղիները։ Ինչը, ըստ էության, տեղի ունեցավ անցած տարվա սեպտեմբերին, այսպես ասած, մեկ օրից էլ քիչ տևած «բացատրական» աշխատանքի ժամանակ։

Ավելի մանրամասն՝ հետևյալ հղումով.