Էջմիածինը երազում է «Արցախի թեմի» մասին Հայոց Եկեղեցին ընդդեմ՝ աշխարհի

Հայ Առաքելական Եկեղեցին (ՀԱԵ), որն, ինչպես հայտնի է, կանգնած է հայկական շովինիզմի ու ռևանշիզմի գլխին, հերթական անգամ ցուցադրել է բուռն հակաադրբեջանական կողմնորոշում։ Այսպես, ըստ հայկական լրատվամիջոցների, որոնք հղում են անում Էջմիածնի գրասենյակին, ՀԱԵ Գերագույն հոգևոր խորհրդի նիստում որոշում է կայացվել պահպանել այսպես կոչված «արցախի թեմի» կարգավիճակը։ Այսինքն՝ չնայած այն բանին, որ Ղարաբաղն ամբողջությամբ վերադարձավ Ադրբեջանի կազմը, իսկ խամաճիկ կազմավորումը դադարեց գոյություն ունենալ։

Հաղորդվում է նաև, որ Գերագույն հոգևոր խորհուրդը նաև կոչ է արել միջազգային հարթակներում ներկայացնել «հայկական հուշարձանների, սրբավայրերի և գերեզմանատների նկատմամբ Բաքվի ոտնձգությունների մասին» տվյալներ՝ «Ղարաբաղում հայկական մշակութային և պատմական ժառանգությունը պահպանելու համար»։ Սակայն դա զարմանալի չէ, քանի որ հայկական կողմը որևէ առիթ բաց չի թողնում Ադրբեջանին սևացնելու համար։ Ահա հերթական օրինակը:

Անցյալ շաբաթ Հայաստանի կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարար Ժաննա Անդրեասյանը Ազգային ժողովում 2024 թվականի պետական բյուջեի նախագծի քննարկումների ժամանակ ասել էր, որ Երևանը ձգտելու է մեծացնել միջազգային ճնշումը Ադրբեջանի վրա «Լեռնային Ղարաբաղում հայկական մշակութային և պատմական ժառանգության պահպանման նպատակով»։

Բայց վերադառնանք ՀԱԵ-ին։ Դեռ այս տարվա մայիսին նա կոչ էր արել Հայաստանի իշխանություններին «հրաժարվել պարտվողական մտածողությունից և ազգային խնդիրների հետ կապված ինքնուրույն որոշումներ չընդունել»։

«Կոչ ենք անում մեր ողջ ժողովրդին և ազգային կառույցներին՝ սթափ գնահատել այս օրհասական պահին ստեղծված ծանր իրավիճակը, լինել համառ և միասնական՝ մեր ազգային շահերի հետապնդման, «արցախի» ինքնորոշման իրավունքի ապահովման գործում»,- ասված էր ՀԱԵ հայտարարության մեջ։

Այսինքն՝ իսպառ մոռանալով, որ ցանկացած կրոնի գլխավոր պոստուլատը խաղաղության կոչն է, ՀԱԵ-ն օրհնում է իր հոտին՝ դիմակայելու մերձավորներին։ Մյուս կողմից, հայ եկեղեցուն օտար չէ մանիպուլյացիայի ենթարկել սեփական ազգը, որն առանց այդ էլ տառապում է իր «բացառիկության» պատճառով. նա դա անում է դարեր շարունակ: Ինչպես տեսնում ենք, Հայ Եկեղեցին այսօր հավատարիմ է նույն գծին՝ հեռու իր ծխականների հոգևոր մտքերի մաքրության հավատքից ու մտահոգությունից։ Հենց եկեղեցին է, որ Հայաստանին մղում է դեպի նոր պատերազմ Ադրբեջանի հետ։

Տրամաբանական փաստ, քանի որ այն բոլոր ժամանակներում գաղափարական դպրոցի դեր է խաղացել հայկական ահաբեկչության ստեղծման գործում և կանգնած է եղել այլ պետությունների, առաջին հերթին Ադրբեջանի տարածքում հայկական անջատողականության առաջացման ակունքներում։ ՀԱԵ-ն խստորեն վերահսկում և շարունակում է վերահսկել հայկական ռազմականացված անօրինական կազմակերպությունների և կուսակցությունների գործունեությունը։ Մասնավորապես, Հայ առաքելական եկեղեցու գմբեթների տակ ստեղծվել են այնպիսի ահաբեկչական կազմակերպություններ, ինչպիսիք են Դաշնակցությունը և ԱՍԱԼԱ-ն, և դրանց ֆինանսավորումն իրականացվել է եկեղեցիների միջոցով ողջ աշխարհով մեկ, որտեղ կան հայկական համայնքներ։

Եվ այսօր հայ եկեղեցին շարունակում է իր ավերիչ գաղափարախոսությունը մտցնել հայերի գիտակցության մեջ՝ ուժեղացնելով հասարակության մեջ ռևանշիստական տրամադրությունները, ինչը խոչընդոտում է տարածաշրջանում խաղաղության հաստատմանը։ Կասկածից վեր է, որ ՀԱԵ-ն կշարունակի խոչընդոտել Բաքվի և Երևանի միջև խաղաղության համաձայնագրի ձեռքբերումը և այդ նպատակով օգտագործելու է իր ողջ «հոգևոր» ներուժը։ Հայ հոգևորականությունը դեռ շատ հիվանդագին գաղափարներ առաջ կքաշի, որպեսզի «հայկական գործոնը» դուրս չմնա միջազգային օրակարգից: