Հիմա ի՞նչ, տղաներ Էմին Գալալիի մտորումները

Բոլորին լավ հայտնի է, որ թուրքերը՝ հայերի ոխերիմ թշնամիներն են։ Այս տարրական ճշմարտությունը հաստատված է տասնյակ պատմական փաստերով ու հետազոտություններով։ Ամենահուսալիները։

Ճիշտ է, հայերի նկատմամբ թուրքերի թշնամանքի բոլոր «անվիճելի ապացույցները» ունեն մի ընդհանուր գիծ։ Դրանց հեղինակները գրեթե բոլոր դեպքերում առանց բացառության հայեր են։ Կամ նրանց խորապես համակրող անձինք։

Թուրք ժողովուրդը ևս մեկ անգամ ցույց տվեց, թե որքան խորն է ատում հայերին։ Հիվանդագի՜ն։ Եթե հավատալ հայ վերլուծաբաններին՝ Երդողանի հաղթանակի եթե ոչ միակ, ապա իսրոք, հիմնական պատճառն է հանդիսանում հայերին տհաճություն պատճառելու թուրքերի ցանկությունը։ Հատկապես վստահ լինելով Թուրքիայի ներկայիս ղեկավարի՝ հայերի նկատմամբ անհաշտելիության և անսահման ատելության մեջ՝ թուրք ընտրազանգվածը նորից նրան է վստահել երկրի ճակատագիրը։ Մնացած բոլոր հարցերը երկրորդական են։ Նույնիսկ երրորդական: Թուրքիայի ապագան, տնտեսությունը, անվտանգությունը, սիրիացի փախստականները, Արևմուտքի և Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները՝ դատարկ բան է։ Հայե՛ր։ Ամեն ինչ նրանց՝ երկրագնդի պորտի մասին է: Չնայած պետք է լինի հոգնակի «պորտերի մասին»։ Բայց «երկրագնդի պորտեր»-ը հնչողություն չունի։ Ուզում եմ երկրորդ բառում (ռուսերեն «пупы» բառում) փոխել երկրորդ տառը։ Բայց չի կարելի։

Իսկ արդյո՞ք չափազանց մեծ պատիվ չէ, տղաներ: Նորից դրսևորվում է անսահման նարգիզություն և սեփական բացառիկության նկատմամբ հավատ։ Հայերը ամենուր և ամեն ինչում են, նրանք են երկրագնդի բոլոր որոշ չափով նշանակալից իրադարձությունների և՛ ելակետը, և՛ առաքման կետը: Հայերը անկեղծորեն կարծում են, որ իրենց գործոնը գերիշխում և ստվերում է մնացած բոլոր նկատառումներին՝ իրենք էլ չնկատելով, որ գերիշխում է միայն իրենց եզրակացությունների անհեթեթությունը։ Եվ նրանք ստվերում են միայն դատողությունը։ Հենց իրենցը։ Մյուսների մոտ նրանց խեղկատակյա ճարպկությունների նկատմամբ իմունիտետ է մշակվել: Բացի խոսակցական ժանրի ֆրանսիացի վարպետներից, բայց խոսքը նրանց մասին չէ։։

Քանի անգամ է ասվել հայկական տրամաբանության մասին, բայց հարեւանները շարունակում են զարմացնել։ Ընդամենը մի քանի օր առաջ հայկական սոցիալական ցանցերը խայտաբղում էին Էրդողանի անխուսափելի պարտության մասին չարամիտ աղաղակներով, որը պետք է հանգեցներ Ադրբեջանի արտաքին քաղաքականության փլուզմանը և հայկական «ազնիվ» գործի մոտալուտ հաղթանակին։ Դա, այդ գործը առհասարակ շատ «ձախ» է: Այսինքն՝ անորակ-անգործունակ է։

Իսկ հիմա հարց։ Հարևաններին։ Եթե ձեզ հավատալ (չնայած ձեզ ոչ մի պարագայում չի կարելի հավատալ), ապա մենք ամեն ինչի հասել ենք թուրքական աջակցության շնորհիվ, և աջակցությունը պայմանավորված էր Թուրքիայում Ռեջեփ Թայիբ Էրդողանի գործոնի առկայությամբ։ Դուք կանխագուշակեցիք նրա դարաշրջանի վերջը և Բաքվի ու Անկարայի սերտ կապերի նույնքան ակնթարթային ավարտը։ Սա պետք է արձակեր ձեր ձեռքերը։ Բայց Էրդողանը նորից հաղթեց։ Նշանակում է, եթե խելքին զոռ տալ, պատկերավոր ասած՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի կապերը ոչ մի կերպ չեն թուլանա, իսկ եթե ձեզ՝ հայերիդ՝ բախտը չբերի (և ձեր բախտը հաստատ չի բերի), դրանք էլ ավելի կամրապնդվեն։

Ուրեմն ի՞նչ եք անելու: Ես ընդամենը կիրառում եմ հայկական տրամաբանությունը և հենվում եմ հայկական հռետորաբանության վրա։ Ամեն ինչ պարզ է։ «Էրդողանը կպարտվի, Բաքուն կմնա առանց Թուրքիայի աջակցության, հայերը դրանից կստանան գեշեֆտ ու երջանկություն»-ը տեղի չունեցավ։ Ստացվում է «Էրդողանը հաղթեց, Թուրքիայի կողմից Բաքվին աջակցությունը մնում է, կամ նույնիսկ ուժեղանում է, հայերին համատարած խանգարում՝ հոգեկանից մինչև ստամոքսային»։

Այսպիսով, Թուրքիայում ընտրությունները, որպես հայերի համար game-changer կորած են։ Ճիշտ այնպես, ինչպես կորած են իրենք՝ հայերը։ Գռմռող ռուբիկի, նրա նախկին պետնախարարի պաշտոնին ձգտող սամվելի (ինչ սքանչելի բան՝ սամ well, այսինքն, անձամբ սամվելի համար լավ է, իսկ տես մնացած բոլոր հայերի համար ոչ այնքան), ժամանակը հետ շրջել փորձող սերժիկի և ռոբիկի հետ միասին։ Հայերը հրաշքի հույս ունե՞ն։ Բայց հրաշքները տարբեր են լինում։ Այդ թվում նաև հայերի համար բավականին տհաճ։ Ինչպես, օրինակ, Իսրայելի նախագահի այցը Ադրբեջան։

Պարզապես պետք է կախարդներին ճիշտ ընտրել:

Դե, իսկ եթե հայերը որոշեն վերցնել ընդմիջում և նորից մտածեն, իմաստավորեն ու ուռցնեն այտերը, ընթացքում ձեռնարկելով զինված սադրանքներ և տեղադրելով ականներ, մենք կարող ենք նրանց օգնել ցրիվ անել ուղեղներով։ Այս անգամ բառիս բուն իմաստով։