Խաղաղություն ոչ Սարգսյանի ձևով Հին ռեժիմն ընդդեմ նոր ճարտարապետության

Ադրբեջանի և Հայաստանի միջև խաղաղ օրակարգի ակտիվացումը, մի տեսակ, ծանրագույն հարված է հասցրել Երևանում ռևանշիզմի ջատագովների նողկալի ծրագրերին: Մասնավորապես, այդ իմաստով բնորոշ են՝ ղարաբաղյան կլանի նախկին պարագլուխների կողմից Հայաստանի գոծող իշխանությունների դեմ մեկը մյուսի հետևից հաջորդող նյարդային թշնամական ելույթները: Հայաստանի Հանրապետության երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի  ոչ վաղուցվա մամուլի ասուլիսից հետո՝ Հայաստանի ներքաղաքական դաշտում իր անհեթեթ հայտարարությունների հերթական չափաբաժինով երևացել է նաև՝ նրա վաղեմի «արտադրամասի գործընկեր» Սերժ Սարգսյանը։
 
Հայաստանի երրորդ նախագահը, ինչպես միշտ, քննադատությամբ հարձակվել է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի վրա՝ նրան նորից մեղադրելով «Ղարաբաղը հանձնելու» մեջ: Նա նաև հավելել է, որ Ղարաբաղի հարցով բանակցությունների վրա Ալմաթիի հռչակագրի ազդեցությունը եղել է զրոյական և հիմնվել է ամերիկյան Կոնգրեսի վրա:
 
«Այն, որ ղարաբաղյան հարցը փակված չէ, վկայում է թեկուզ ԱՄՆ-ի Կոնգրեսում նոր նախաձեռնությունը», - անհեթեթ փաստարկ է հնչեցրել Սարգսյանը:
 
Ինչո՞ւ անհեթեթ։ Դե որովհետև, որ, առաջինը, ամերիկյան Կոնգրեսի կոմիտեներից մեկի նախաձեռնությունը՝ պարզապես նրա ցուցիչ է, որ հայկական լոբբիի հսկայական ֆինանսական ներդրումները «աշխատում են»։ Իր հերթին, սա Սարգսյանի և նրա ընկերակցության նման քարացած ռազմական հանցագործներին թույլ է տալիս երկրի ներսում շարունակել շրջանառել «ղարաբաղյան քարտը», պատրանքներ ստեղծելով հայ բնակչության շրջանում, իչպես նաև քաղաքացիներին հրահրելով Ադրբեջանի հետ նոր պատերազմի և տարածաշրջանում հերթական անկայունացման:
 
Երկրորդը, Նիկոլ Փաշինյանը Սերժ Սարգսյանին պաշտոնանկ արեց 2018 թվականին։ Պաշտոնանկ արեց առանց մեծ դժվարության, քանի որ հայ հասարակությունը հոգնել էր ղարաբաղյան կլանի կառավարումից։ Եվ Փաշինյանի հասցեին՝ ղարաբաղյան կլանի նախկին պարագլուխների կողմից քաղաքական մեղադրանքները հետապնդում են գլխավոր նպատակին՝ երկրում իշխանությանը վերադառնալուն և Ադրբեջանի հետ բանակցային գործընթացի հետագա խաթարմանը։ 
 
Ակնհայտ է, որ Հայաստանի իշխանությունների դեմ «ղարաբաղյան կլանի հին գվարդիայի» ակտիվության աճը՝ պատասխան արձագանք է՝ Հայաստանի վարչապետի վերջերս սոցիալական ցանցերում արված գրառմանը, որում Նիկոլ Փաշինյանը Հայաստանի բոլոր երեք նախագահներին հրապարակայնորեն մեղադրել է կոռուպցիայի և քաղաքական արկածախնդրությունների մեջ։ Հիշեցնենք, որ անցած ամսվա վերջին օրերին  Հայաստանի վարչապետը իր Ֆեյսբուքյան էջում հրապարակեց կոշտ գրառում՝ երկրի նախկին ղեկավարներին մեղադրելով ընտրությունները կեղծելու մեջ և նրանում, որ հենց նրանք են  Հայաստանը անդունդ հրել։
 
«Տեր-Պետրոսյանը Հայաստանը ներքաշեց պատերազմի մեջ և փախավ։ Ռոբերտ Քոչարյանը Ղարաբաղը ներքաշեց պատերազմի մեջ և փախավ Հայաստան։ Սերժ Սարգսյանը ավելի շուտ էր փախել Ղարաբաղից, որպեսզի վայելի Լաչինի անցակետում հավաքած մետաղադրամները», - գրել է Նիկոլ Փաշինյանը։
 
Ազգային ժողովի նախաագահ Ալեն Սիմոնյանը իր Տելեգրամ ալիքում նույնպես քննադատել է՝ Հայաստանի Հանրապետության երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի մամուլի ասուլիսը, նրան անվանելով քաղաքական դիակ. «Մի՛ վախեցեք, դուք միևնույն է վաղուց արդեն քաղաքական դիակներ եք, դուք կորցնելու ոչինչ չունեք, իսկ այս ձևով գոնե հնարավորություն կլինի պարզել, թե ձեզանից ով է ավելի դիակ»։
 
Հայաստանի իշխանությունները ընդդիմադիր գործիչների բացահայտ հակակառավարական քայլերին և գործողություններին պատասխաններում առայժմ սահմանափակվում են բանավոր հայտարարություններով, չդիմելով ճնշման արմատական մեթոդների։ Սակայն չի բացառվում, որ արդեն հաջորդ տարի, հատկապես խորհրդարանական ընտրությունների նախաշեմին, «մեղմ» ճնշման քաղաքականությունը կփոխարինվի ազդեցության ավելի կոշտ միջոցառումներով։ Սա արդյո՞ք կդառնա զսպող գործոնի միջոց Ադրբեջանի հետ պատերազմի կողմնակիցների համար՝ ցույց կտա ժամանակը...