Մյունխենից մինչև Հաքարի
    Անցակետը որպես «միացումի» վախճան

    Վերլուծություն  25 Ապրիլի 2023 - 12:17

    Murad Abiyev
    Caliber.Az

    Ուրեմն, պատմական իրադարձությունը իրականացավ։ Հայաստանի հետ սահմանին՝ Լաչին-Խանքենդի ճանապարհի սկզբնամասում տեղադրված է սահմանային անցակետ, կամ անցակետ, որը ավելի սովորական է մեր լսողության համար։ Այսուհետ մենք այն այդպես էլ կկոչենք։ Իսկ դա նշանակում է, որ Հայաստանից Ղարաբաղ այլեւս չի տեղափոխվի անձնակազմ, զենք և ռազմակա տեխնիկա։ Կդադարեն այնտեղ գնալ նաև հայ պաշտոնյաները, ադմինիստրատորները ու սադրիչ քաղաքական գործիչները։ Ինչը, ոչ պակաս կարևոր է, այսուհետև կդադարեն մեր տարածքներ անցնել հայկական նախագծի արտասահմանյան համադրողները՝ լինի դա փարթամամարմին բարոնուհին, կամ նրբակազմ «ֆրանսիացին Բորդոյից»։

    Հայկական համայնքում կյանքը, նախքան ադրբեջանական տնտեսությանը միանալը, իրեն ակտիվորեն դրսևորելուն՝ կհյուծվի, ինտեգրման «համարձակ և գեղեցիկ» հակառակորդները գործի կդնեն իրենց մեքենաները և երկար խմբով կքաշվեն դեպի «մայր Հայաստան», որտեղ նրանց տեսնելուց, անպայման՝ «շատ ուրախ կլինեն»: Տխուր աչքերով օլիգարխն էլ կսկսի ավելի ու ավելի հիշեցնել՝ իր կյանքի մի ամբող մնացած մասի ընթացքում օդանավակայանում խրված մնացած հայտնի ֆիլմի հերոսին։ Խելագար ու գզգզված, նա օրերով կկանգնի գլխավոր խաչմերուկի վրա և մայրերին ու երեխաներին ձանձրալիորեն կառաջարկի իր օգնությունը՝ ճանապարհն անցնելու հարցում, իսկ նրանք սարսափով խույս կտան նրանից։ Ահա այսպիսին է «միացումի» տխուր վախճանը...

    Անցակետի տեղադրումը նշանակում է նաև, որ հայկական ավազակախմբերի մնացորդները հայտնվել են կաթսայում, և այժմ նրանց մնում է երկու տարբերակ՝ կամ սպասել իրենց վերացնելու հատուկ գործողությանը, կամ հանձնվել Ադրբեջանի իշխանություններին։ Բայց քանի որ ոչ գերության մեջ, ոչ նախահայրերի (որքան էլ նրանք մեծ լինեն) մոտ ընկնելը ոչ ոք չի ուզում, նրանք, ամենայն հավանականությամբ, կհետևեն երրորդ տարբերակին՝ նրանք դեն կնետեն իրենց զինամթերքը և կսկսեն նմանակել խաղաղ բնակիչներին՝ իրենց կահ կարասինով սայլերի վրա Գյորուս ինքնաարտահանման փորձով։ Զուր հույսեր։ Բոլոր ավազակներին, ինչպես ասում են, վերցրել են հաշվառման և այդ նույն անցակետում կմաղվեն «մաքուր» ամբոխից։

    Բոլոր մեծ գործերը ավարտվում են առօրեականորեն: Ահա այսպես, քանի դեռ մենք զբաղված էինք մեր կիրակնօրյա զբոսանքներով ու գնումնրով, մեր սահմանապահ ծառայությունը անցակետ է տեղադրել Լաչինի շրջանում, վերջ տալով «միացումի» «արժանափառ և բազմաչարչար» պատմությանը։ Ամեն ինչ ցավալիորեն առօրեական է. մինչև ապրիլի 23-ի ժամը 12:00-ը «միացում»-ը դեռ հոգեվարքի մեջ էր, իսկ ժամը 12:00-ին գարշահոտ հոգին փչեց։

    Սակայն նման սովորական իրադարձությանը նախորդել է երկար ու տքնաջան աշխատանքը։ Ասենք ավելին, եզրափակիչ ակտի հենց առօրեականության փաստն է վկայում դրան նախորդած վիթխարի նախնական պատրաստության մասին։ Այստեղ ես կցանկանայի մի շեղում անել և կրկին դիմել այսպես կոչված «դժգոհներին»։ Նրանց ևս մեկ անգամ հիշեցնենք, որ քաղաքականության մեջ որոշակի արարքի արդարությունը դեռ չի նշանակում ժամանակի որոշ հատվածում դրա նպատակահարմարությունը։ Եվ ոչ միայն քաղաքականության մեջ։ Բոլոր նրանք, ովքեր սոցցանցերում զայրացած ստատուսներ և մեկնաբանություններ են թափում Հայաստանին արժանի պատասխան տալու մեջ՝ Ադրբեջանի ղեկավարության անգործության կամ դանդաղության վերաբերյալ՝ դժվար թե նույնիսկ առօրյա կյանքում կարող են այդքան հեշտությամբ հասնել իրենց արդար պահանջներին։ Այնպիսի կենսական կարևոր հարցերը, ինչպես մի զույգ նոր գուլպա գնելը, ենթարկվում են մանրակրկիտ կշռադատության՝ անպայման մերձավոր ու հեռավոր շրջապատի կարծիքի հաշվառմամբ, և հաճախ հետաձգվում են մինչ ավելի լավ ժամանակները։ Ինչը հետաձգված որոշումների հեղինակներին չի խանգարում՝ երկրի ղեկավարությանը համարձակորեն ներկայացնել՝ «ինչու՞ անցակետ չենք դնում», «վաղուց ժամանակն է» և այլ պահանջներ։

    Եթե հնարավոր լիներ, անցակետը կտեղադրվեր դեռ 2020 թվականին։ Սակայն այն ժամանակ դեռ վաղ էր։ Անցակետի սահմանմնանը խոչընդոտում էր, ի թիվս այլ բաների՝ համաշխարհային տերությունների ճնշումը։ Հենց նրանք, ովքեր 2020 թվականի աշնանը փայտեր էին դնում մեր պետական մեքենայի անիվներին՝ հղկելով հայկական ֆաշիզմը։ Հավանաբար արժե հիշեցնլ և՛ զենքի մատակարարումների, և՛ ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդին՝ հակաադրբեջանական բանաձեւեր ընդունելու փորձերի մասին։ Որպեսզի պատկերացնել արտաքին ճնշման ողջ մասշտաբը՝ առաջարկում ենք հիշել նախագահ Իլհամ Ալիևի խոսքերը մի իրադարձության մասին, որը պաշտոնապես կապ չունի հայ-ադրբեջանական հակամարտության հետ, այն է՝ Հայրենական պատերազմից մի երկու տասնյակ տարի առաջ Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան խողովակաշարի նախագծի ընդունումը։ «Բայց ես հիշում եմ, երբ մենք այն ժամանակ որոշեցինք Բաքու-Թբիլիսի-Ջեյհան նավթամուղի երթուղին, ես այն ժամանակ աշխատում էի Պետական նավթային ընկերությունում, մեզ վրա հսկայական ճնշում էին գործադրում, ընդ որում արևմտյան երկրների կողմից: Ինչու է շրջանցում Հայաստանը։ Այն պետք է անցնի ոչ թե Վրաստանի, այլ Հայաստանի միջով»,- պատմել է Իլհամ Ալիևը 2020 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ժողովրդին ուղղված տեսաուղերձում։

    Անգամ այն ժամանակ, Երկրորդ ղարաբաղյան պատերազմից քսան տարի առաջ, երկրագնդի ամենաուժեղները փորձում էին Հայաստանը փրկել մեկուսացումից և ապագա պարտությունից։ Էլ ի՞նչ կարող ենք ասել հակամարտության թեժ փուլի մասին։ Ադրբեջանի ղեկավարն իր ելույթներում նշել է նաև պատմական այդ ժամանակահատվածում՝ 44 օրվա ընթացքում իր վրա գործադրված ճնշումների մասին։ Համաշխարհային ուժերը չկարողացան կանգնեցնել մեր երկրին։ Չստացվեց ոչ թե նրա համար, որ նրանք թույլ էին, այլ որովհետև, մենք ուժեղ էինք։ Իսկ մենք ուժեղ էինք ոչ միայն այն պատճառով, որ ունեինք հզոր, լավ պատրաստված բանակ։ Մենք ոչ պակաս աստիճանով ուժեղ էինք ճիշտ ժամանակի ընտրմամբ: Ժամանակի ընտրումը՝ ռազմավարական պլանավորման հիմնական տարրերից մեկն է: Հայաստանի ԶՈՒ-ի տեխնիկական ջախջախումը հնարավոր էր դեռ 2016 թվականին, եթե ոչ ավելի վաղ։ Սակայն Ադրբեջանը այդ ժամանակ չսկսեց նախաձեռնել հակահարձակում՝ սահմանափակվելով մարտերում հետախուզությամբ։ Չենք սխալվի, եթե ասենք, որ նման հետախուզությունը հետաքննել է ոչ միայն հայկական պաշտպանության գործողությունները, այլ նաև համաշխարհային ուժերի արձագանքը։

    Ադրբեջանի ղեկավարության քաղաքականության մեջ ամեն ինչ ենթարկվում է ռազմավարական պլանավորման ալգորիթմին։ Սա չի նշանակում, որ մտահղվածը իրականացվում է խիստ սահմանված ժամկետներում։ Ոչ, մենք վակումի մեջ չենք ապրում, և ինքնին ամսաթվերը ճշգրտվում են ծագվող իրավիճակից կախված։ Վերլուծել մեզանից չկախված հանգամանքները, դրանք դարձնել մեր օգտին՝ ահա սրանք են երկրի ղեկավարության քաղաքականության առանցքային բաղադրիչները։ Մինչդեռ իրադարձությունները կարող են լինել ինչ-որ գործողությունների իրագործման ենթադրյալ ժամանակից ինչպես հեռու, այնպես էլ մոտիկ։

    Եվ վերադառնալով տերություններին՝ բոլորի համար պարզ է, որ նրանք չէին ցանկանա Ադրբեջանի լիակատար վերահսկողությունը Լաչին-Խանքենդի ճանապարհի վրա։ Պատճառը հասարակ է. արհեստականորեն պահապանել լարվածությունը, որպեսզի հեշտ լինի կողմերին սեփական կամք պարտադրել։ Եվ այստեղ, բացի այդ քայլն անելու վճռականությունից, շատ կարևոր էր դրան պատրաստել համաշխարհային հանրությանը։ Ինչը և արվել է ոսկերչական ճշգրտությամբ։ Նախագահ Իլհամ Ալիևը հայ-ադրբեջանական սահմանին անցակետ բացելը առաջին անգամ պաշտոնապես առաջարկել է այս տարվա փետրվարին՝ Մյունխենի անվտանգության համաժողովի շրջանակներում ԱՄՆ-ի պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենի հետ եռակողմ հանդիպման ժամանակ:

    Հայկական կողմը, սակայն, ամեն կերպ համաձայն չի եղել այդ մտադրությունը։ Մյուս կողմից, Երևանը Ադրբեջանի Զինված ուժերի դեմ ինչպես սահմանին, այնպես էլ ռուսական խաղաղապահ քանակակազմի ժամանակավոր վերահսկողության տարածքում իր սադրանքներով միայն սրեց պատրվակը և արագացրեց անցակետի տեղադրման պահը։ Ադրբեջանական հասարակության կողմից անցակետի պահանջարկն աճել է, ինչը իր արտացոլումն է գտել լրատվամիջոցների աշխատանքում։ Այսպիսով, նախագահ Ալիեւի կողմից անցակետի անհրաժեշտության մասին առաջին պաշտոնական հիշատակումից երկու ամիս անց՝ ամբողջ աշխարհն արդեն պատրաստ էր նման քայլի։

    Օրենքի, միջազգային իրավունքի տեսակետից կեղծ պատրվակներից կառչելու բան չկա։ Սակայն մենք գիտենք, որ ուժեղ տերությունները օրենքը օգտագործում են այնպես, ինչպես հարմար են գտնում: Համապատասխանաբար, շատ կարևոր էր գուշակել այն ժամանակը, երբ հնարավոր ռիսկերը հասցվում են նվազագույնի։ Եվ ճիշտ պահը եղել է երեկ։

    Այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են Ադրբեջանի հզոր պետությունը և հզոր բանակը, միջազգային իրավունքի լիովին համապատասխանությունը, Թուրքիայի հետ ռազմավարական դաշինքը, մեր երկրի որպես էներգառեսուրսների մատակարարի և, որը ոչ պակաս կարևոր է՝դեպի Եվրոպա տարանցիկ երկրի կարևորությունը, Հայաստանում իրանական ազդեցությանը հակազդելու անհրաժեշտությունը՝ արևմտյան տերություններին անցակետի տեղադրմանը միջամտելու հնարավորություններ չեն տալիս։

    Երեկ Միացյալ Նահանգները ԱՄՆ-ի Պետդեպարտամենտի փոխնախագահ Վեդանտա Պատելի շուրթերով ալարկոտ արտահայտել է՝ անցակետի հայտնվելու կապակցությամբ իր «մտահոգությունը»։ Այսօր էլ հայ լրագրողները, որպես մեղուներ մեղրի վրա, հարձակվեցին Երեւանում ԱՄՆ դեսպանի վրա։ Նրանք հարցրել են, թե նա Ադրբեջանի գործողությունները արդյոք գնահատում է որպես «ցեղասպանություն» և արդյոք ԱՄՆ-ը պատժամիջոցներ կկիրառի Բաքվի նկատմամբ, ինչին դեսպանը, հազիվ թաքցնելով իր զայրույթը, փաստորեն երկու անգամ արտահայտեց «ոչ»։

    Պակաս դժվար չէր փոխգործակցել Արևմուտքի հետ անհաշտ ախոյան՝ Ռուսաստանի հետ։ Այստեղ Ռուսաստանի հետ Ադրբեջանի դաշնակցական պայմանագրի առկայությունը, հակառուսական պատժամիջոցներին չմիանալը, իսկ մյուս կողմից ուկրաինական հակամարտության պատճառով Հարավային Կովկասից Մոսկվայի ուշադրության թուլացումը նպաստել են մի իրավիճակի ստեղծմանը, որի դեպքում Ռուսաստանի Դաշնությունը նույնպես չկարողացավ հակազդել Լաչինում անցակետի տեղադրմանը։ Հատկանշական է, որ կրեմլամետ տելեգրամ ալիքները լիովին հավանություն են տվել Ադրբեջանի կողմից այդ անցակետի ստեղծմանը` այդ քայլը արդարացնելով, ի դեպ, տարածաշրջանը հրկիզելու և Մոսկվայի դեն երկրորդ ճակատ բացելու նպատակով նախաձեռնվող՝ հայկական սադրանքներից ռասական շահերը պաշտպանելու նկատառումով։

    Այս ամենը ռազմավարական գործողությունների արդյունք է։ Բացի այդ, նախագահ Ալիևը ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ երբեք խոսքերը քամուն չի տալիս։ Բայց, ուշադրություն դարձրեք, նա չէ որ նույնիսկ չի խոստացել, այլ միայն առաջարկել է անցակետ տեղադրել ...

    Ինչպես գիտեք, տհաճ, բայց անխուսափելի փաստի գիտակցումը ներառում է հինգ փուլ՝ ժխտում, զայրույթ, սակարկություն, դեպրեսիա և, վերջապես, ընդունում: Համաշխարհային տերությունները, կարծես, անցել են այս ցիկլը: Հայերի համար, ովքեր իրենց բնորոշ համառությամբ ամեն ինչ ուշ են գիտակցում, այն միայն նոր է սկսվում։ 44-օրյա պատերազմում կրած ռազմական պարտությունը՝ նրանց համար քաղաքական պարտությունը գիտակցելու ազդակ չդարձավ։ Կա մի փոքր հույս, որ սահմանային անցակետն իր ժլատ և ոչ մի բացառությանը ենթակա իր առօրեական պահանջկոտությամբ ընդմիշտ կուղղի հայ հասարակության ռեւանշիստական շերտերի ուղեղը։ Հայաստանի համար հենց իսկական ժամանակն է տխրահռչակ 29,8 հազ. քառաքուսի կիլոմերտրի (ադրբեջանական անկլավների հետ ճշտմամբ) վրա զբաղվել իր ներքին խնդիրներով։ Մենք արդեն մեկ անգամ չէ, որ ասել ենք, որ Հայաստանը երբեք չի եղել միջազգային քաղաքականության սուբյեկտ, իսկ պատմության արդի ժամանակահատվածում արդեն կորցնում է ինքնիշխանության ֆորմալ նշանները։ Ինչպես շեքսպիրյան Պոլոնիուսը ընթրիքի ժամանակ, բայց «ոչ այնտեղ, որտեղ նա ուտում է, այլ այնտեղ, որտեղ նրան են ուտում»։ Որպեսզի դադարել «ընթրիք» լինելուց, Հայաստանը ստիպված կլինի անել գրեթե անհնարինը` վերափոխել էթնիկ բացառիկության ներկայիս ազգային գաղափարը՝ հարևանների նկատմամբ համապատասխան պահանջներով։ Վարչապետ Փաշինյանը, չնայած իր ողջ հիստերիկությանը և երկիմաստ պահվածքին, երբեմն օգտակար գործ է անում՝ հասարակության մեջ նետելով «հայրենասիրություն» հասկացությունը հայկական ձևով վերանայելու գաղափարների կայծերը։ Թե որքանով այն կհաջողվի՝ կախված է մի ամբողջ շարք գործոններից: Մենք, իհարկե, զգուշավոր հույսով կսպասենք անցակետի մյուս կողմում դրական փոփոխությունների։

    Իսկ առայժմ լավ է, որ այն պարզապես կա, այդ անցակետը։

    Caliber.Az

    Դիտումներ: 170

    Բաժանորդագրվեք մեր թելեգրամյան ալիքին


Կարդացեք նաև

Արևմուտքը կանգնած է պատասխանի առաջ Caliber.Az-ի հետաքննության հետքերով

19 Ապրիլի 2024 - 15:30

Վաշինգտոնի կեղծավորությունը Եվ իրականությունը չընդունելը

19 Ապրիլի 2024 - 13:45

ԱՄՆ Պետդեպը դժգոհ է Caliber.Az-ի հետաքննությունից Փաստերը համառ բաներ են

18 Ապրիլի 2024 - 15:48

Հետահարված խփող փաստ ՌԽՔ. առաքելությունը ավարտված է

18 Ապրիլի 2024 - 14:52

Նիզամի Գյանջևի. հայ-իրանական մանիպուլյացիաներ «Դժվար պատմություն» Ռիզվան Հուսեյնովի հետ

17 Ապրիլի 2024 - 17:51

Դեսպանի հետկանչո՞ւմ Եղել է սեր առանց ուրախության` կլինի բաժանում առանց տխրության

18 Ապրիլի 2024 - 13:15
ԳՈՎԱԶԴ
Տեսանյութ
Վերջին լուրեր

    Հայկական զենքի հերթական խմբաքանակը՝ Խանքենդիում

    ՆԳՆ-ի տվյալները

    20 Ապրիլի 2024 - 14:21

    ՄԱԿ-ի գլխավոր քարտուղարը կոչ է արել Բաքվին և Երևանին լուծել մնացած հարցերը

    20 Ապրիլի 2024 - 12:38

    Ադրբեջանում կսկսվի հինգ արևային-հողմային էլեկտրակայանների շինարարությունը

    20 Ապրիլի 2024 - 12:25

    Բլինկենը ողջունել է Ղազախի շրջանի չորս գյուղերի վերադարձը

    20 Ապրիլի 2024 - 11:56

    Տոյվո Կլաարը ողջունում է Բաքվի և Երևանի միջև ձեռք բերված պայմանավորվածությունները

    20 Ապրիլի 2024 - 11:37

    Արևմտյան Ադրբեջանի համայնքը արձագանքել է G7-ի հայտարարությանը

    20 Ապրիլի 2024 - 11:18

    Հիքմեթ Հաջիև. Ադրբեջանում COP29-ի անցկացումը մեր դիվանագիտական և քաղաքական խիզախության դրսևորումն է

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    20 Ապրիլի 2024 - 10:17

    Սամեդ Սեյիդովը՝ Ադրբեջանին չորս գյուղերի վերադարձի մասին

    20 Ապրիլի 2024 - 09:48

    Բայրամովն ընդունել է Իտալիայի դեսպանին

    20 Ապրիլի 2024 - 09:22

    Ադրբեջանի ԱԳՆ-ն՝ չորս գյուղերի վերադարձի մասին

    20 Ապրիլի 2024 - 09:12

    Ղազախի բնակիչները ցնծում են գյուղերի ազատագրման կապակցությամբ

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    20 Ապրիլի 2024 - 09:10

    ՆԱՏՕ-ն հավանություն է տվել ադրբեջանա-ռումինական նախագծին

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    20 Ապրիլի 2024 - 09:07

    Արդարադատության միջազգային դատարանում ավարտվել են Ադրբեջանի նախնական առարկությունների վերաբերյալ լսումները

    19 Ապրիլի 2024 - 18:38

    Կրեմլը՝ Ալիևի և Պուտինի հանդիպման մասին

    19 Ապրիլի 2024 - 18:37

    Ալիևը հասավ Հայաստանի կողմից գրավված Ղազախի գյուղերի վերադարձին

    Ադրբեջանի ինքնիշխանության ամրապնդման նոր փուլը

    19 Ապրիլի 2024 - 18:25

    Ադրբեջանի և Հայաստանի պայմանավորվածության կարևոր կետերը

    19 Ապրիլի 2024 - 18:07

    Ի՞նչ են կոչ արել G7-ի արտգործնախարարները Բաքվին և Երևանին

    19 Ապրիլի 2024 - 17:54

    Բաքվի ֆրանսիական լիցեյը դադարեցնում է իր գործունեությունը

    19 Ապրիլի 2024 - 17:27

    Հայ վերլուծաբանը հաստատում է Caliber.Az-ի տեղեկությունը

    Բրյուսելի գաղտնի բանակցությունները

    19 Ապրիլի 2024 - 17:02

    Այսպես են ռուս խաղաղապահները հեռանում Ադրբեջանից

    ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

    19 Ապրիլի 2024 - 16:45

    ANAMA. Խոջավենդում մեծ թվով պայթուցիկ սարքեր են հայտնաբերվել

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    19 Ապրիլի 2024 - 16:18

    Արևմուտքը կանգնած է պատասխանի առաջ

    Caliber.Az-ի հետաքննության հետքերով

    19 Ապրիլի 2024 - 15:30

    Ադրբեջանցի պատգամավորները քննարկում են Հաշվիչ պալատի գործունեությունը

    19 Ապրիլի 2024 - 14:30

    Ադրբեջանն ու Թուրքիան ընդլայնում են համագործակցությունը գյուղատնտեսական հետազոտությունների ոլորտում

    19 Ապրիլի 2024 - 14:11

    Վաշինգտոնի կեղծավորությունը

    Եվ իրականությունը չընդունելը

    19 Ապրիլի 2024 - 13:45

    ASAN xidmət-ը և ՄԱԿ-ը համատեղ նախագիծ են սկսելու

    19 Ապրիլի 2024 - 13:40

    «Կասպյան երկինք 2024». Ադրբեջանի ՌԾՈՒ-ն և ՌՕՈՒ-ն զորավարժություններ են անցկացնում

    ՖՈՏՈ/ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

    19 Ապրիլի 2024 - 13:25

    «Հրապարակ». Փաշինյանը կգնա՞ Պուտինի երդմնակալությանը

    19 Ապրիլի 2024 - 12:53

    Միլիարդավոր եվրո հարյուրավոր նախագծերի համար. ՎԶԵԲ-ն՝ Ադրբեջանում ներդրումների մասին

    19 Ապրիլի 2024 - 12:35

    Ադրբեջանը նոր ճանապարհ է կառուցում Ղարաբաղում

    ՖՈՏՈ/ՏԵՍԱՆՅՈՒԹ

    19 Ապրիլի 2024 - 12:07

    «Ռուս խաղաղապահները Ղարաբաղից հեռացան, որովհետև...»

    Փորձագիտական կարծիքներ՝ Caliber.Az-կայքում

    19 Ապրիլի 2024 - 11:54

    AZAL-ն առաջին չվերթն է կատարել Բաքվից Կարաչի

    19 Ապրիլի 2024 - 11:45

    Փաշինյանն ու Ռոքֆեյը քննարկել են Ադրբեջանի հետ բանակցությունները

    19 Ապրիլի 2024 - 11:15

    Խանքենդիի մաքրում զենքերից՝ ինքնաձիգներից, նռնականետերից և արկերից

    ԹՎԵՐ՝ ՆԳՆ-ից

    19 Ապրիլի 2024 - 11:05

    COP29-ի նախագահը հանդիպել է Եվրոպական ներդրումային բանկի ղեկավարի հետ

    19 Ապրիլի 2024 - 10:40

    Թալեհ Քյազիմովը պատմել է COP29-ի կարևորության մասին՝ համաշխարհային ֆինանսիստների համար

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    19 Ապրիլի 2024 - 10:16

    Ջոն Քերին այցելել է ԱՄՆ-ում Ադրբեջանի դեսպանատուն

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    19 Ապրիլի 2024 - 10:02

    Ադրբեջանը COP29-ի շրջանակներում CICA-ի հետ քննարկել է գործընկերության հնարավորությունները

    ԼՈՒՍԱՆԿԱՐ

    19 Ապրիլի 2024 - 09:56

    Ադրբեջանն ու Ավստրիան քննարկել են համատեղ արդյունաբերական նախագծերի իրականացումը

    19 Ապրիլի 2024 - 09:40

    Սահիբա Գաֆարովա. Ֆրանսիան մտադիր է շարունակել գաղութատիրությունը Հարավային Կովկասում

    19 Ապրիլի 2024 - 09:15

ԲՈԼՈՐ ՆՈՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ